คำนวณเป้าหมายเขียนนิยายในเดือนพฤศจิกายน
ถ้าเขียน 50,000 คำใน 30 วัน ก็ต้องเขียนวันละ 1,666.7 คำ ปัดขึ้นเป็น 1,667 คำ เขียนได้ตามนี้ครบ 30 วัน คุณจะมี 50,010 คำ สำหรับคนส่วนใหญ่ต้องใช้เวลาเขียนวันละหนึ่งถึงสามชั่วโมง โดยทั่วไปคนเขียนร่างแรกหลายคนเขียนได้ 500 ถึง 1,000 คำต่อชั่วโมงที่มีสมาธิ ดังนั้น 1,667 คำจึงใช้เวลาราว 1.7 ชั่วโมงหากเขียนได้เร็ว หรือ 3.3 ชั่วโมงหากเขียนได้ช้า ลองจับเวลาตัวเองในวันแรกเพื่อดูว่าคุณอยู่ตรงไหน
ต้องเข้าใจก่อนว่าช่วงเขียนเร่งสั้นๆ นี้จะได้ผลงานแบบไหน 50,000 คำมีความยาวพอๆ กับนิยายขนาดสั้น และนิยายที่ตีพิมพ์แล้วหลายเล่มก็ยาวกว่านั้น เมื่อจบ คุณอาจได้ฉบับร่างที่ยังหยาบแต่มีเนื้อเรื่องครบ หรือเขียนถึงครึ่งแรกได้อย่างแน่นหนา ไม่ใช่หนังสือที่พร้อมตีพิมพ์ นั่นก็ถือว่าทำได้ดีแล้ว ฉบับร่างที่ยุ่งเหยิงแต่ยังปรับแก้ได้ ย่อมดีกว่าบทแรกที่สมบูรณ์แบบแต่คุณแก้อยู่เป็นปี
เตรียมตัวให้พร้อมในเย็นเดียว
อย่าใช้เวลาวางแผนทั้งสัปดาห์ แบ่งเวลาสักเย็น ประมาณ 90 นาที แล้วตัดสินใจเฉพาะเรื่องที่จะช่วยให้คุณเริ่มเขียนในวันแรกได้เร็วขึ้น
- เขียนแนวคิดหลักของเรื่องเป็นสามประโยค: ใครต้องการอะไร อะไรขวางทางอยู่ และถ้าทำไม่สำเร็จจะต้องเสียอะไร
- ตั้งชื่อตัวละครหลักและระบุสิ่งที่แต่ละคนต้องการเพียงอย่างเดียว เริ่มต้นด้วยตัวละครสามหรือสี่คนก็พอ
- จดฉากที่นึกภาพออกแล้ว 10 ถึง 15 ฉาก ไม่จำเป็นต้องเรียงลำดับ นี่คือจุดให้คุณเขียนต่อไป ไม่ใช่เค้าโครงเรื่อง
- สร้างเอกสารหนึ่งไฟล์สำหรับฉบับร่าง และอีกไฟล์สำหรับจดสิ่งที่ต้องกลับมาแก้ทีหลัง
- เลือกช่วงเวลาเขียนในแต่ละวัน แล้วบอกใครสักคนว่าคุณกำลังทำอะไรอยู่ เขาจะได้ถามว่าคืบหน้าแค่ไหน
- ข้ามการค้นคว้าไปก่อน ถ้าต้องใช้ข้อเท็จจริง ให้คิดขึ้นมาแล้วทำเครื่องหมาย [ตรวจสอบ] ไว้
จัดจังหวะการเขียนรายสัปดาห์ให้ทำต่อได้
การเขียนให้ได้จำนวนเท่าๆ กันเป็นแผนที่ง่ายที่สุด: วันละ 1,667 คำ ทุกวัน แต่เมื่อเจอสัปดาห์จริงๆ แผนนี้มักไปไม่รอด สำหรับคนส่วนใหญ่ วิธีที่เหมาะกว่าคือเขียนให้มากขึ้นในวันที่มีเวลา เขียนให้น้อยลงในวันที่ไม่มี และเก็บคำเขียนไว้ล่วงหน้า
ถ้าคุณว่างช่วงสุดสัปดาห์ ลองเขียนวันละ 1,500 คำในวันธรรมดา และวันละ 2,500 คำในวันหยุด ทั้งสัปดาห์จะได้ 5 x 1,500 + 2 x 2,500 = 12,500 คำ ทำแบบนี้สี่สัปดาห์ก็จะครบ 50,000 คำในวันที่ 28 และเหลือวันที่ 29 กับ 30 ไว้เผื่อวันที่เขียนไม่ได้ตามแผน ถ้าสุดสัปดาห์ของคุณไม่ว่าง ก็ปรับแนวคิดนี้โดยเขียนให้นานขึ้นในช่วงเย็นที่สะดวก และยอมรับว่าจำนวนคำรวมจะน้อยลง
แต่ละสัปดาห์มีหน้าที่ต่างกัน สัปดาห์แรกเขียนให้เกินแผนไว้ก่อนในช่วงที่ยังมีไฟ สัปดาห์ที่สองรักษานิสัยการเขียนไว้ สัปดาห์ที่สามฝ่าช่วงกลางเรื่องไปให้ได้ และสัปดาห์ที่สี่เขียนให้จบ แม้ตอนจบจะยังหยาบอยู่ก็ตาม
ถ้าตอนนี้เขียนตามหลังแผนแล้ว
เริ่มช้าเป็นเรื่องปกติ และยังคำนวณแผนใหม่ได้ไม่ยาก ใช้สูตร (50,000 ลบจำนวนคำที่เขียนได้แล้ว) หารด้วยจำนวนวันที่เหลือ โดยนับวันนี้ด้วย แล้วปัดขึ้น สมมติว่าคุณจบวันที่ 8 ด้วยจำนวน 6,000 คำ คุณต้องเขียนอีก 44,000 คำใน 22 วัน หรือวันละ 2,000 คำ
เฉลี่ยจำนวนที่ยังขาดไปตลอดวันที่เหลือ อย่าพยายามชดเชยให้หมดในสุดสัปดาห์เดียว ถ้าจำนวนคำต่อวันดูเกินกำลัง ให้ตั้งเป้าหมายที่น้อยลงโดยตั้งใจ หากเริ่มวันที่ 5 พฤศจิกายน เป้าหมาย 30,000 คำต้องเขียนเพียงวันละ 1,154 คำเป็นเวลา 26 วัน และถ้าเขียนวันละ 1,200 คำก็จะได้ 31,200 คำ การเขียนครบ 30,000 คำถือเป็นความสำเร็จจริงๆ และดีกว่าปล่อยให้ทั้งเดือนผ่านไปโดยไม่ได้อะไรเลย
ขยายเวลาเขียนแต่ละครั้ง แทนที่จะเพิ่มรอบเขียนใหม่ การเพิ่มเวลาอีก 30 นาทีในวันธรรมดาช่วยให้เขียนได้อีกหลายร้อยคำ และการเขียนยาวๆ ในเช้าวันหยุดหนึ่งครั้งก็ช่วยเพิ่มเนื้อหาได้เท่ากับอีกหนึ่งวัน
ถ้าคุณเพิ่งจะเริ่มตอนนี้ นี่คือจำนวนคำที่ต้องเขียนในแต่ละวันเพื่อให้ครบ 50,000 คำ หากเขียนทุกวันที่เหลือ:
- เริ่มวันที่ 5 พฤศจิกายน (26 วัน): วันละ 1,924 คำ
- เริ่มวันที่ 8 พฤศจิกายน (23 วัน): วันละ 2,174 คำ
- เริ่มวันที่ 10 พฤศจิกายน (21 วัน): วันละ 2,381 คำ
- เริ่มวันที่ 15 พฤศจิกายน (16 วัน): วันละ 3,125 คำ
ผ่านช่วงหมดไฟในสัปดาห์ที่สอง
พอถึงช่วงวันที่ 8 ถึง 14 ความรู้สึกแปลกใหม่ก็เริ่มจางลง ฉากที่นึกภาพออกเขียนไปหมดแล้ว เรื่องช่วงกลางยังพร่าเลือน และจำนวนคำที่เขียนได้ในแต่ละวันก็ลดลง เรื่องนี้เกิดขึ้นได้ และไม่ได้แปลว่าหนังสือของคุณไม่ดี แต่มันเป็นช่วงที่คุณจะเห็นผลจากการข้ามขั้นวางแผนไป
รับมือด้วยวิธีเล็กๆ ก่อนหยุดเขียนในแต่ละวัน ให้จดสิ่งที่จะเกิดขึ้นในสามฉากถัดไป เพื่อให้วันรุ่งขึ้นเริ่มเขียนต่อได้ทันที ข้ามไปเขียนฉากที่อยากเขียนก่อนก็ได้ แม้ฉากนั้นจะอยู่ช่วงหลังของเรื่อง แล้วค่อยเชื่อมส่วนต่างๆ เข้าด้วยกันทีหลัง ถ้าเรื่องเริ่มไม่คืบหน้า ให้เพิ่มปัญหาซับซ้อนเข้าไป เช่น มีคนมาบอกข่าว แผนล้มเหลว หรือความลับรั่วไหล ในวันที่แย่ ให้ลดเป้าหมายลงเหลือขั้นต่ำ แต่เขียนต่อเนื่องไว้
ตัวอย่างสั้นๆ: Nia เขียนถึงวันที่ 10 แล้วยังนึกไม่ออกว่าจะเกิดอะไรขึ้นหลังเรือข้ามฟากจม เธอจดบันทึกสั้นๆ สามข้อ (นายท่าเรือโกหก เสื้อโค้ตของเด็กที่หายไปปรากฏขึ้น และน้องสาวของเธอไม่รับสายอีกต่อไป) จากนั้นเลือกฉากเสื้อโค้ตเพราะนึกเสียงของฉากนั้นออก แล้วเขียนฉากนั้นก่อน ภายในสองวัน ฉากอีกสองฉากก็เขียนตามมา
หยุดแก้ต้นฉบับในใจ แล้วจดสิ่งที่ต้องแก้ไว้ทีหลัง
ช่วงเขียนเร่งสั้นๆ จะได้ผลก็ต่อเมื่อคุณไม่ย้อนกลับไปอ่าน อย่ากลับไปขัดเกลาย่อหน้าก่อนหน้า อย่ามัวหาคำที่สมบูรณ์แบบ ถ้านึกชื่อตัวละครรองไม่ออก ให้เขียน [ชื่อ] แล้วไปต่อ
จดทุกอย่างที่สังเกตเห็นไว้ในรายการสิ่งที่ต้องแก้ทีหลัง สมมติว่าวันที่ 12 คุณตัดสินใจว่าพี่ชายของ Dena จากไปเมื่อปีก่อน ไม่ใช่เมื่อสองปีก่อน ก็อย่ากลับไปเขียนบทที่ 2 ใหม่ เขียนต่อด้วยข้อมูลใหม่นี้ แล้วจดไว้หนึ่งบรรทัดว่า “บทที่ 2: เปลี่ยนเป็นหนึ่งปีก่อน” รายการนี้ช่วยกันไม่ให้ความกังวลปนอยู่ในฉบับร่าง และยังช่วยให้คุณเริ่มปรับแก้ต้นฉบับได้เร็วขึ้น
ตัวอย่างตลอดสี่สัปดาห์
Nia กำลังเขียนเรื่องผีที่เกิดขึ้นในเมืองท่าเรือข้ามฟาก เธอใช้รูปแบบวันธรรมดาและวันหยุดตามที่กล่าวไว้ข้างต้น นี่คือสิ่งที่เกิดขึ้นจริงในเดือนนั้น พร้อมจำนวนคำสะสมของเธอ:
- สัปดาห์ที่ 1 (วันที่ 1 ถึง 7): 13,200 คำ เขียนได้เกินแผนเพราะยังมีไฟ รวม 13,200 คำ
- สัปดาห์ที่ 2 (วันที่ 8 ถึง 14): 8,900 คำ ฉากที่นึกภาพออกเขียนไปหมดแล้ว และเธอเขียนต่อไม่ออกสองครั้ง รวม 22,100 คำ
- สัปดาห์ที่ 3 (วันที่ 15 ถึง 21): 12,300 คำ หลังจากจดบันทึกสามฉากแล้วข้ามไปเขียนบทที่เรือข้ามฟากแล่นข้าม ซึ่งเป็นฉากที่เธออยากเขียน รวม 34,400 คำ
- สัปดาห์ที่ 4 (วันที่ 22 ถึง 28): 12,600 คำ รวม 47,000 คำ
- วันที่ 29 และ 30: วันละ 1,500 คำ รวมครบ 50,000 คำ
วันที่ 31 ควรทำอะไร
หยุดพัก อย่าเปิดไฟล์ พักสักหนึ่งหรือสองสัปดาห์ เพราะนักเขียนหลายคนมักเว้นฉบับร่างไว้สักสองสามสัปดาห์ก่อนเริ่มปรับแก้ เพื่อให้กลับมาอ่านได้ในมุมของผู้อ่าน
เมื่อกลับมาอ่าน ให้อ่านจนจบรอบหนึ่งโดยยังไม่แก้อะไร แล้วค่อยทำตามรายการสิ่งที่ต้องแก้ทีหลัง บทความเรื่องการปรับแก้ร่างแรกอธิบายวิธีนี้ไว้อย่างละเอียด ถ้าเรื่องยังไม่จบก็ไม่เป็นไร นับจำนวนคำที่ยังเหลือ แล้วตั้งเป้าหมายรายวันที่ผ่อนลงเพื่อเขียนให้เสร็จ
ตัวแก้ไขต้นฉบับของ SagaFold แสดงจำนวนคำและเป้าหมายรายวันไว้ให้ดูระหว่างเขียน ส่วนบันทึกเรื่องใช้เก็บรายการสิ่งที่ต้องแก้ทีหลังไว้ข้างข้อความที่เกี่ยวข้องได้